
Obsada: Anna Madeley (Margaret) , Zoe Tapper (Selina), Domini Blythe (Matka), Vincent Leclerc (Theophilus), Anne Reid (Pani Brink), Amanda Plummer (Panna Ridley), Anna Massey (Panna Haxby). Scenariusz: Andrew Davies, reżyseria: Tim Fywell.
Film został nakręcony według powieści Sarah Waters (specjalistki od czasów wiktoriańskich) i według scenariusza "złotego" scenarzysty Andrew Daviesa. Widać jego rękę, bo film ma swoisty, ponury nieco klimat, akcja w większości dzieje się w więzieniu dla kobiet Millbank, a nie jest to przyjemne miejsce, bo przebywające w nim morderczynie, złodziejki i kobiety, które dopuściły się różnych innych przestępstw są surowo traktowane przez więzienny personel.
To rzecz o miłości, tęsknocie do niej i zdradzie... Osią filmu jest tajemnica, jakaś zagadka, która wiąże się z przebywającą w więzieniu kobietą - Selina jest inna niż pozostałe więźniarki, stroni od nich, pozostaje w celi sama i pogrąża się we własnych myślach, twierdzi, że obcuje z duchami, widzi je, że jest medium (pojawiają się retrospekcje z jej przeszłości, kiedy brała udział w seansach spirytystycznych).
Główną bohaterką jest jednak Margaret, która przeżywa dramat związany ze śmiercią ojca, z którym była mocno uczuciowo związana, ale jednocześnie jest znudzona swoim ż

Jednak potencjalnych widzów niech nie zraża ten pozornie homoseksualny temat, bo wszystko opiera się raczej na nastroju, emocjach (nie ma tak naprawdę żadnej sceny miłosnej), a końcówka filmu wbija w fotel, choć przebija z niego wszechogarniający smutek...
Dla nastroju i rozwiązania intrygi warto ten film obejrzeć.
Bardzo mi się podobały kostiumy, a zwłaszcza piękne suknie Margaret.
Oglądając "Affinity" miałam skojarzenie z "Little Dorrit" (ze względu na akcję, która działa się w więzieniu) oraz z "Iluzjonistą" (m.in. seanse spirytystyczne).
Z pewnością przeczytam teraz książkę Sarah Waters.
Edit:
Przeczytałam książkę "Niebanalna więź" Sarah Waters, według której został ten film nakręcony i chociaż wyjaśnia pewne kwestie (i daje głębszy wgląd w to jak żyje Margaret, w jej uczucia i stosunek do rodziny), wolę jednak film, bo rozwiązanie akcji w filmie mnie zaskoczyło, w książce jest bardziej przewidywalne, jak mi się wydaje. Scenarzysta filmu Andrew Davies trochę próbował zamieszać w głowie widzom, wprowadzając pewną postać, która nie pojawia się w książce. No i postać samej Seliny i jej sytuacja wydaje się w filmie ciekawsza? Bardziej skomplikowana? W każdym razie film jak dla mnie jest bardziej interesujący, a może po prostu podobały mi się filmowe obrazki i ich klimat?

